Het dagboek van Melissa Kampers – 31 januari 2022

Ik ben jarig vandaag, maar het enige wat ik echt wil voor mijn verjaardag is dat we allemaal vrij kunnen zijn en samen kunnen genieten van het leven.

We hebben niet zoveel tijd. De 1 tot 100 jaar die je hebt hier op aarde is in vergelijking met de mogelijke oneindigheid van de Cosmos maar een fractie. Nog niet eens een fractie van een fractie. Het is zo bijzonder minuscule dat het aangrenzende krankzinnigheid is om te geloven dat wij deze tijd het beste kunnen besteden aan het zeggen wat anderen wel en niet moeten doen.

Waar maken wij ons eigenlijk zo druk om? Ons druk maken heeft nog nooit iets noemenswaardigs opgeleverd en je niet druk maken betekent niet meteen dat je onverschillig bent. Het betekent dat je ervoor kiest om er op een andere manier mee om te gaan. Is het leven niet voor velen van ons een eindeloze vastklampen aan angst en haat en jezelf bezig houden met onbelangrijke zaken die je zelden het genot en vervulling brengen waar je naar verlangt? Wat doet er nu nog meer toe dan simpelweg de ervaringen en magische momenten in ons leven? De interacties met de ander en de emoties die we voelen?

Wat er komt na de dood dat weet niemand. Het is allemaal nutteloze speculatie. Ik heb ze allemaal gehoord, de theorieën en religieuze overtuigingen met betrekking tot dat onvermijdelijke moment in ons leven. Het houdt ons zo bezig dat we regelmatig vergeten om te leven terwijl we nog leven.

Laten we samen een feestje bouwen en de wereld net even iets mooier achterlaten dan toen wij erin geboren waren zodat anderen na ons ook kunnen genieten van dit paradijs. Is dat niet een beter vooruitzicht dan QR-codes, lockdowns, polarisatie en totalitarisme?

Het leven kan een lijdensweg zijn en het is niet altijd makkelijk dat geef ik onmiddellijk toe. Vaker wel dan niet zitten wij te stoeien met het leven, onszelf en elkaar, maar toch (en daar komt een stukje wijsheid om de hoek kijken) is het leven een kwestie van beleven. Het is uiteindelijk aan jou om te bepalen of dat een prettige of pijnlijke tijd is en hoe we besluiten ermee om te gaan en wat voor waarde we eraan toekennen.

Ik hoop dat de creatieve krachten van liefde en vrijheid de mensheid raakt tot in het diepste van de ziel zodat we de leugens kunnen doorzien, de tirannie kunnen weerstaan en het leven weer hoop en kleur kunnen geven.

Dat is het enige echte cadeau wat ik wil.

Ik wens jou alle vrijheid, liefde en geluk toe in het leven. Als we ervoor moeten strijden dan moet dat maar. Ik ben ervan overtuigd dat een leven in vrijheid en in de warmte van verbinding met elkaar echt de moeite waard is, zelfs al is het maar een fractie van fractie in oneindigheid.

Sharing is caring