Het dagboek van Melissa Kampers – 3 en 4 november 2021

3 en 4 november 2021

The days after. De dagen na de persconferentie waar niemand naar kijkt maar waar toch ieder het over heeft. Er is veel onrust en verdriet maar ook heel veel woede en toch ook ongeloof bij sommigen. Klaus Schwab heeft het over “we must prepare for a more angry world” en Hugo de Jonge zei iets in de trant van “wij gaan mensen boos maken” .

De mensen die nu alle macht en controle naar zich toe willen trekken weten donders goed dat er weerstand komt. Ze houden rekening met deze weerstand en denken daar een antwoord op te hebben, zeker als deze weerstand gewelddadig wordt want met een geweldsmonopolie is het makkelijk om honderdduizenden demonstranten eronder te krijgen. Het niet om deze reden dat ik niet geloof in een gewelddadige revolutie maar het is ook strategisch gezien een onverstandig besluit om je emoties de vrije loop te laten en zo te uiten. Dat is namelijk de manier waarop jij als mens alle macht verliest en deze overdraagt aan de tirannen die je onderdrukken. Het is namelijk makkelijker om je dood te knuppelen dan dat het is om je idealen en je visie te slopen. Het is makkelijk om een groep in te sluiten maar onmogelijk om de vlam van vrijheid te doven. 

De polarisatie blijft in stand in ons land maar er vinden grote verschuivingen plaats. De groep die zich verzetten tegen de draconische maatregelen en de door de overheid aangedreven tweedeling in onze samenleving wordt steeds groter. Laten wij het goede voorbeeld geven en ons verbinden. We moeten nog veel meer samenkomen in deze tijd en ik geef gelijk toe dat ook voor mij hier een ontwikkeling gaande is. 

Ik ben namelijk geen persoon die zomaar ergens bij hoort en ik kan ook jarenlang heel erg op mezelf zijn zonder behoefte te hebben aan breed gezelschap. Ik weet dan ook dat ik dan een barrière van weerstand moet doorbreken om weer in die “sociale” fase terecht te komen. Ik zie het als winterslaap en ontwaken. Ik zie nu dat de tijd is aangebroken om gelijkgestemden niet alleen te raken met mijn teksten maar ook door mijn fysieke aanwezigheid en inbreng op andere niveaus. Het is tijd om weer uit mijn sociale winterslaap te komen. 

Vandaag is de laatste nachtdienst van deze periode. Ik beleef zulke dagen altijd alsof ik onder water zit en de wereld een beetje langs me heen gaat. Aanstaande zondag is er een mars voor de verbinding waarbij mensen samenkomen in Den Haag om te laten zien dat wij dit niet pikken en dat wij ons steeds beter gaan organiseren tegen deze tirannie. 

Voor mij is het allemaal glashelder wat ons te wachten en te doen staat. Onder geen enkele omstandigheid is opgeven nog een optie. Ik kan het net zo goed uit mijn woordenboek schappen als ik dat al niet onbewust gedaan heb. Wij gaan deze strijd tegen de tirannen winnen daarvan ben ik overtuigd. Ik ben er ook zeker van dat het eerst nog pittiger gaat worden. In deze tijd worden mensen met karakter gesmeed in de heetste vuren die de mensheid heeft gekend. Als ik naar de geschiedenis van onze mensheid kijk dan is het altijd al een strijd geweest tussen goed en kwaad. De vrijheid en de tirannie. Het is het eb en vloed, de moeilijke en makkelijke tijden. De verantwoordelijkheid ligt nu bij ons om te vechten voor vrijheid zodat de toekomst de vruchten kan plukken van onze arbeid. 

“Hard times create strong men, strong men create good times, good times create weak men, and weak men create hard times.”

G. Michael Hopf

De waarheid gaat uitkomen, hoe dan ook. Je ziet het nu al. Het kaartenhuis van hun misleiding en bedrog stoort volledig in. Ze zullen radicaler worden in hun beleid en gedrag naar mate de tijd steeds meer begint te dringen. Er is een “small window of opportunity” voor ze om de totale macht en controle over ons te grijpen voordat de balans naar onze kant toe valt en dan word het onze revolutie. Laat dit dan een liefdevolle revolutie zijn terwijl de laatste stuiptrekkingen extreem geweld aan hun kant zal zijn. Zodra de maatregelen zelfs na het ons ontnemen van alles ons niet op de knieën drijft zal alleen geweld nog hun antwoord zijn waarop wij vredelievend antwoorden, nee genoeg. Het stopt hier en nu. Jullie zijn klaar en wij gaan pas beginnen.

Ik hoop dat wij het dan beter doen en de liefde, verbinding en vrijheid weer terugbrengen op Aarde. Dat mensen hun menselijkheid vieren en technologie inzetten om onze levens te verrijken in plaats van te beperken. Wij kunnen het niet langer aan de ander overlaten en we kunnen het al helemaal niet meer toevertrouwen aan de nu nog machtige Elite. Het is onze verantwoordelijkheid om deze droom van een betere wereld ten uitvoer te brengen zonder zelf de tiran te zijn.

Sharing is caring