Het dagboek van Melissa Kampers – 29 en 30 oktober 2021

29 en 30 oktober 2021

De waanzin in de wereld is een product van onszelf. De waan om te denken dat wij het beter weten dan de wijsheid van de natuur die ons in stilte verteld dat alles goed is.

Deze generatie doet alsof gehoorzamen een deugd is maar dat is verre van de waarheid. Onafhankelijkheid is de weg die liefde bewandeld. Het is onze eigen integriteit en moraliteit dat in tact moet blijven in deze tijden van waanzin. 

Wat je ziet gebeuren is een groep mensen op aarde die zichzelf een verheven status toekennen over de rest en een ideologie delen met elkaar waarbij zij vanuit hun oneindig grote ego denken te weten wat het beste voor ons allemaal is. Dit allemaal met de meest gunstige uitkomst voor hunzelf in het achterhoofd houdend.  

Zelfvertrouwen is de crisis van de massa. Niet meer vertrouwen in je eigen wijsheid en intuïtie. De zekere uitkomst van zo’n crisis is uiteraard het verlies van vrijheid. Je geeft de macht uit handen en ontkent de kracht in jezelf. 

Als mensen het hebben over soevereiniteit dan denk ik niet aan onafhankelijkheid van systemen die ons gevangen houden maar aan een spirituele vrijheid die voortkomt uit hetzelfde vertrouwen als dat moeder natuur uitdraagt. Een roos heeft geen minderwaardigheidscomplex en de oceanen kijken niet naar de toekomst of het verleden. Alle creaties bestaan alleen in het nu waar ze vanuit hun eigen kracht bloeien en zijn. 

Ik ben. Ik besta.

Het is de waanzin van de collectieve mens die ons ervan weerhoud om vanuit die oerkracht het leven te benaderen. De zin van het leven in mijn ogen is deze te beleven vanuit liefde. Als ik dan overheidsbeleid toets aan deze fundamentele wijsheid dan is meteen duidelijk dat hier sprake is van de waanzin die zelf weer leidt tot leed en verderf.

Mijn boekenkast staat vol met boeken over zelfontwikkeling. Er staan boeken tussen die mij aardig leken maar waar ik nog nooit aan toegekomen ben. Mijn leven bestaat namelijk uit momenten waarbij de behoefte voor nieuwe inzichten zo sterk zijn dat ze mij drijven tot ijverige leerzucht en momenten waarbij elke behoefte ontbreekt.

Ik ben weer op zo’n moment in mijn leven beland waar ik de kennis van anderen opzoek om zo de diepere waarheid die al reeds in mij schuilt te herkennen. Het lezen van een boek dat resoneert is vaak ook een herkenning van eigen gedachten. De inzichten lijken dan ook universeel te zijn. Een vat van kennis en wij tappen allemaal uit hetzelfde vat. 

Zo heb ik pas een boek ontdekt in mijn collectie die tijden lang aan mijn aandacht onttrokken was maar mij nu roept. Het is een dik boek van Ralph Waldo Emerson met de titel self-reliance. Een toepasselijke titel voor deze tijd en na het omslaan van de eerste paar pagina’s kwam ik al snel tot de conclusie dat het boek mij niet zomaar riep.

Het boek koos mij op het juiste moment. 

Vertrouw jezelf zegt Ralph. De wereld zit in een complot om je te laten conformeren. Je hebt een bijna goddelijk vertrouwen nodig in jezelf om een leven te leiden van integriteit. Wat Ralph dus eigenlijk zegt is dat wij ons niet moeten conformeren. Elke keer dat jij je bevindt aan de kant van de meerderheid is een moment dat je moet reflecteren of je nog wel het juiste pad bewandeld. De meerderheid van mensen is zelden een goed voorbeeld. Kijk maar eens om je heen. Het vergt weinig om er tegenwoordig met kop en schouders bovenuit te steken. De massa zit gevangen in een hypnose.

Het moment dat jij niet langer conformeert is het moment dat de samenleving je keihard wil afstraffen voor je “opstandigheid”. Dit is het complot tegen de vrije wil en dus tegen de vrijheid. Het is daarom van essentieel belang dat de strijders voor de liefde en vrijheid hun strijd beginnen met het niet langer conformeren en in plaats daarvan leren om op zichzelf te vertrouwen.

De mensen die graag willen dat jij je conformeert aan hun ideologieën hebben het vaak over plicht. Het is je plicht om je te vaccineren om maar even de vergelijking te maken met onze tijd. Je doet het ook voor de ander zeggen ze dan. Je moet solidair zijn. Laat het duidelijk zijn dat je plicht aan de ander is om je authentieke, zelfstandige ik te zijn die zich niet door groepsdruk laat manipuleren maar integer blijft in zelfs de moeilijkste tijden.

Sharing is caring