Het dagboek van Melissa Kampers – 17 november 2021

17 november 2021

Het is alweer een aantal dagen geleden dat ik heb geschreven. Er was geen gevoel van noodzaak of inspiratie om dingen op papier te zetten maar meer om de vele gebeurtenissen van de afgelopen tijd te laten marineren in mijn hoofd. 

Het is een rare tijd waar we in leven en het benadrukt de kwetsbaarheid van onze samenleving. Zie hoe makkelijk het is om de hele mensheid om z’n kop te zetten en mensen gek te maken van irrationele angst zodat zij vrijwillig hun vrijheden en mensenrechten opgeven voor een vals gevoel van veiligheid. 

Vrijwillig onder voorbehoud natuurlijk want voor zij die niet gehoorzamen zien we nu drastische maatregelen verschijnen waar actief op toegezien wordt. Het zijn werkelijk Nazi praktijken in een modern jasje en bij mij besluipt een misselijkmakend gevoel dat de vergelijking steeds beter te stellen is met de tijd waar we allemaal schande over spreken. Anderen zitten nog diep in hun cognitieve dissonantie en spreken schande van de vergelijking. Een vergelijking is echter geen gelijkstelling maar in dit geval een noodkreet. 

Zo makkelijk lijken mensen nu weg te kijken voor de uitsluiting van ongevaccineerden. Er heerst bij een deel van de bevolking een gevoel van superioriteit omdat zij zich hebben opgeofferd voor de ander door een experimentele gentherapie in te laten spuiten en zijn uiterst verontwaardigd en vijandig naar elk persoon die dit niet doet. De zogenaamde solidariteit en gehoorzaamheid verheven tot heldendaad.

Een weldenkend mens weet dat dit een valse voorstelling van feiten en werkelijkheid is. Zo’n vaccin neem je niet voor de ander en daar zijn deze medicijnen ook nooit op getest. De bewering dat je het doet voor de ander is een leugen. Een manier om de mens te manipuleren en wat zijn we toch makkelijk te manipuleren met z’n allen.

Trouwens, laten we elkaar niet in de maling nemen. Heel veel mensen hebben zich laten vaccineren niet omdat ze zoveel om anderen geven dat zij zichzelf willen opofferen of omdat zij bang zijn voor het virus maar omdat ze simpelweg hun vrijheid terug willen die ze ontnomen is. Het niet meer kunnen bezoeken van de McDonald’s is voor sommigen motivatie genoeg. Het is dit soort vernauwde bewustzijn bij mensen in onze samenleving dat de Elite de macht en controle geeft die ze nodig hebben om de hele realiteit te kapen. 

Met afschuw kijk ik naar landen zoals Australië en Oostenrijk. Deze landen zijn volledig fascistisch gegaan. In Oostenrijk is er zelfs een lockdown alleen voor ongevaccineerden en gaan agenten met mobieltjes de straat op en de winkels langs om te controleren of er niet stiekem ongevaccineerden alsnog de deur uitgaan. Rillingen krijg ik ervan over mijn rug en ik zie de zwartwit foto’s op mijn netvlies voorbij flitsen, ausweis bitte!

Ook in Nederland gaan wij in een rap tempo die kant op. 2G komt eraan en coronapas op bijvoorbeeld werk en alle winkels zit zeker in het geschied. Het zal mij niet verbazen als ook Nederland over een week of drie met een lockdown voor ongevaccineerden komt. De inperking van onze vrijheden en schending van onze mensenrechten is ongekend en zou iedereen ernstige zorgen moeten baren.

Weet je wat helemaal bizar is? Dit soort extreem vrijheidsbeperkende maatregelen werken niet eens. Er is geen enkele wetenschappelijke onderbouwing en het brengt juist levens in gevaar en ontwricht onze samenleving volledig. De tweedeling in onze samenleving is iets waar je niet te licht over moet denken, het heeft ernstige gevolgen voor mensenlevens en onze toekomst. 

Ondertussen gaan opiniemakers, influencers, mainstream media en politici vrolijk verder met het dehumaniseren en demoniseren van ongevaccineerden. Niets ervan is gebaseerd op feiten maar speelt alleen in op de emotie van de mens met als doel het manipuleren van de bevolking en het aanzetten tot haat om zo de ongewenste groep verder onder druk te zetten.

Wat wij nu zien gebeuren in de wereld is segregatie. De ontmenselijking van de groep ongevaccineerden mensen en zij die niet meewerken aan een QR-samenleving. 

We zijn het er dus over eens dat de richting waar we opgaan een reële bedreiging vormt voor fundamentele vrijheden en mensenrechten. Dit zijn essentiële aspecten in onze samenleving. Het wegvallen ervan zal leiden tot de ondergang van onze beschaving. De mensheid kan niet gedijen onder de tirannie van dwazen. 

We krijgen wat we erin stoppen. Zie het als een tuintje. Een tuin zonder liefde zal nooit zo mooi kunnen bloeien. Onkruid zal groeien en alles overwoekeren. Laat de tuin aan z’n lot over zonder aandacht en zorg en zelfs het licht zal daar niet meer kunnen schijnen. 

Liefde is noodzakelijk in onze samenleving. Zonder liefde is er geen leven. Zonder liefde is er geen toekomst, geen hoop, geen kleur. Wat we nu aan het doen zijn hier op aarde is een wereld creëren en accepteren zonder liefde.

Het is nu aan ons om liefde terug te brengen in de samenleving. Zelfs wanneer wij aangevallen worden en uitgesloten worden moeten wij doen wat liefde zou doen. Als wij onze liefde verliezen voor het leven dan is het over. Dan dooft het licht. 

Sharing is caring