Het dagboek van Melissa Kampers – 2 oktober 2021

2 oktober 2021

Het is weer weekend. Een week na de coronapas invoering in Nederland en het is duidelijk in wat voor ellende onze samenleving is terechtgekomen door deze idiote maatregel. Horecaondernemers leven in angst voor sluiting en boetes terwijl zij hun vaste gasten moeten weigeren op basis van medische status. Er ontstaan ruzies en verder polarisatie in de samenleving maar er ontstaat ook verbinding tussen gevaccineerde en ongevaccineerden. Steeds meer mensen spreken zich uit tegen deze coronapas. Dit gaat een stap te ver. Het is dan ook een meerderheid geworden die va de hele QR samenleving af willen. 

Uiteraard zullen de World Economic Forum vertegenwoordigers die in de kamer en het kabinet zitten blijven kronkelen als slangen. Zij zullen een excuus zoeken om die QR samenleving door onze strot te duwen. Zelfs als wij er in stikken. Het is namelijk deze QR structuur die noodzakelijk is want anders kan de natte droom van herr Klaus Schwab nooit uitkomen. Alles voor de agenda. Heil Schwab. Heil das World Economic Forum. 

Het is bijna hilarisch te noemen en tegelijkertijd te bizar dat nog steeds zo weinig mensen het doorhebben en het zelfs afdoen als een complottheorie. Kijk eens even naar welke mensen er lid zijn van dat World Economic Forum. Klaus noemt ze de “Stakeholders” van planeet Aarde maar uiteraard bedoeld hij de “Elite”. Je mag alleen lid zijn van zijn exclusieve club als je grond bezit, veel kapitaal hebt, macht en status vergaard hebt en uiteraard hebben al deze leden genoeg bezittingen om meerdere levens vooruit te kunnen. Het zijn deze mensen die nu meewerken aan de uitvoer van een agenda waarbij wij, het normale klootjesvolk niets meer bezitten maar oh zo gelukkig zijn. Zie je het voor je? Deze zelfingenomen, narcistische psychopaten die zich entrepreneurs en wereldverbeteraars noemen bezitten nu al 99% van alles op Aarde en komen nu je laatste kruimeltjes ook nog afpakken. Hun gulzigheid kent geen grenzen. Deze mafkezen hebben geen enkel besef van de noodzakelijkheid van liefde, vrijheid en menselijkheid in onze samenleving. Een wereld van computermodellen, QR-codes en SDG handhaving is een kleurloze, zinloze wereld bevolkt door zombies.

Dat de QR samenleving hoog op de agenda staat is ook terug te vinden in de hersenspoeling en propaganda. Zo zag ik vandaag een wit treintje op een rails met allemaal borden met QR codes. Dit moet een attractie voorstellen waarbij je met een virtual reality bril wordt meegenomen in een verhaal over de Gooische Moordenaar, de locomotief die 117 mensen het leven heeft gekost maar eigenlijk worden wij nu geconditioneerd om QR codes normaal te vinden. Ik werd er persoonlijk onpasselijk van. Wij zijn geen QR codes, wij zijn mensen verdomme! Mensen van vlees en bloed. Mensen met dromen en verlangens. Mensen met gevoel en creativiteit. Mensen die zich moeten kunnen ontplooien zonder al die regels en restricties. Wij kunnen het ons niet aandoen maar al helemaal niet onze kinderen. Dit gaat echt te ver. 

Ik zie best wel dat de technologie bruikbaar en gemakkelijk is. Even een code scannen en je kan betalen bijvoorbeeld. Het probleem is dan ook niet de technologie maar de mens die deze technologie misbruikt voor hun eigen egotrip van macht en controle en wij leven in een tijd waarbij deze technologie overduidelijk in de verkeerde handen terecht gekomen is. 

Weet je wat het is. De mensen die achter deze “plandemie” zitten. De “stakeholders” en uitvoerders van de agenda die onze samenleving moet resetten. Deze mensen voelen zich niet schuldig. Zij voelen geen berouw voor de tirannie die zij op ons loslaten. Zij zien ons als schuldigen omdat wij het allemaal toelaten.

Sharing is caring