De momenten in je leven

Er zijn in mijn leven twee echt belangrijke momenten geweest waar ik bereid was om alles te verliezen. Twee momenten die werkelijk monumentaal zijn geweest.

Het eerste moment was mezelf accepteren en jezelf leren liefhebben. Ik was namelijk een meisje geboren in een jongenslichaam. Ik wist dit toen ik 5 jaar oud was en het duurde nog eens 28 jaar om dat te accepteren en om in transitie te gaan. Ik deed dat vanuit het diepste van mijn ziel en met liefde in mijn hart. Liefde die vrij kwam toen de schaamte verdween. Niet langer zal de angst mijn leven bepalen, zei ik tegen mezelf. Het bleek een wijs besluit. Ik ben nu  gelukkig als vrouw en natuurlijk ging dat niet zonder slag of stoot maar het was meer dan waard. Ik heb inderdaad wel dingen verloren maar ik heb er zo ontzettend veel voor teruggekregen.

Het tweede moment en keerpunt in mijn leven was dit jaar, 2020. Tijdens de virus waanzin. De angsten had ik al eerder in mijn leven overwonnen en was toen bereid om daar alles voor op het spel te zetten. Toen was het voor mezelf maar nu is het voor iedereen. Voor vrijheid en liefde ben ik bereid om weer alles op het spel te zetten net als toen. Mijn vrienden, mijn baan, mijn ego en mijn veiligheid. Ik heb mij niet vrijgevochten om nu te leven in een anderhalve meter samenleving. Dat zal toch niet. Over mijn lijk. Ik pik het niet! Ik ben een vrij mens en jij bent een vrij mens en ik zal nooit stoppen totdat iedereen een vrij mens is.

Ik was 1 augustus 2020 op het Malieveld toen het langzaam begon vol te stromen. Ik keek om mij heen en daar zag ik jullie staan. Mijn zielsverwanten. Vrije mensen die zich niet de mond laten snoeren. Ik zag jullie dansen en lachen en ook schreeuwen, vol met emotie, passie en overtuiging. Dit is hoe het hoort te zijn. Ik heb een aantal keren moeten slikken en een traan of twee gelaten. Het was de moeite waard. Dat kan ik je wel vertellen.

Eerst vocht ik voor mijn eigen bestaansrecht. Als transvrouw, trots en stralend maar nu sta ik er voor ons allemaal. Ik sta er voor jullie omdat het leven pas echt mooi is als wij er samen van kunnen genieten. Niet in angst maar in vreugde en in liefde.

Ik zal nooit opgeven. Ik blijf komen. Ik blijf schrijven en misschien nog wel veel meer dan dat. Ik weet waarom ik leef. Ik leef om vrij te zijn met jullie en om het leven te vieren met jullie. Elke dag weer.

Bedankt, iedereen die er was en iedereen die ons steunt en er in hun hart bij waren. Bedankt voor iedereen die mij inspireert en bedankt Viruswaanzin. Volgens mij hebben wij golven gemaakt en dit is nog pas het begin.

Samen gaan wij naar het nieuwe normaal. Niet het nieuwe normaal van de regering. Niet het nieuwe normaal van het RIVM of het WHO. Nee, het is ons nieuwe normaal. Het nieuwe normaal van het vrije volk. Wij bepalen waar de toekomst heen gaat. Niet een stel mafkezen die zich oppermachtig wanen. Zij zijn geesten van een oud en ziek systeem en wij wijzen de richting naar een verenigde samenleving in vrijheid, gezondheid en liefde.